سردفتری یا سرابی فریبنده

دیگران که باور نکردند میدانم تو هم باور نمیکنی , ابلاغ بگیری میفهمی!!!

نگرشی بر تشکیل شورایعالی کانونها و جوامع سردفتری (2)
ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٦/۱۳ 

در پست قبلی برآن شدیم تا با توجه به اطلاعات واصله و نتیجه حاصله منجر به تشکیل شورایعالی کانونها و جوامع سردفتری که بعنوان یکی از مهمترین دغدغه های جامعه سردفتری کشور محسوب میشود ,  نگرانیهای خود را نسبت به  این مهم ابراز و نکاتی را موجب تغییر اساسی و ماهوی نسبت به آنچه باید میشد و نشد به سمع و نظر همکاران برسانیم و از سر دلسوزی نقاط ضعف شورای جدیدالتاسیس  را تشریح نمائیم تا شاید  ضمن فتح بابی در این زمینه , عزیزان و بزرگوارانی که سالیان دراز  مجدانه پیگیر  تشکیل این نهاد بعنوان یک مرجع عالی کلان نگر و نظارتی و هماهنگ کننده امور مربوط به خانواده بزرگ سردفتری  بودند پاسخ دهند که آیا با تشکیل شورایعالی فعلی به آنچه مورد انتظار  بود رسیده ایم یا خیر؟  و  اگر نرسیده ایم چرا؟ عوامل و دلایل این عقب نشینی از هدف اصلی چه بوده و آیا اعضای هیات مدیره و مجمع عمومی برای بازنگری و جبران مافات راهکاری اندیشیده اند یا خیر؟

هدف از طرح موضوع , رفع ابهامات موجود و فتح بابی در این زمینه بود که امیدواریم با ورود معززین به بحث و نقد و پیشنهادات صادقانه بتوانیم به اهداف از پیش تعیین شده برسیم

دبیر محترم شورایعالی کانونها مواردی را در  پاسخ به مطلب اینجانبان ارسال نموده اند  که  موجب امتنان است

ضمن اینکه  جوابیه حضرتشان ذیل مطلب قبلی منتشر گردید  , ابتدا لینک آن دیلا تقدیم و  در پاسخ به آن مواردی مختصرا باستحضار میرسد

 

 http://www.parsvandar.ir/listnews/detail/8129/

بنام خدا

 بدوا" قدردان و سپاسگزاریم از جناب آقای محامد دبیر شورای‌عالی کانون‌ها و جوامع که به مطالب اینجانبان توجه فرموده و با احساس مسئولیت قابل تقدیر در راستای رفع ابهام از حواشی تشکیل شورای‌عالی کانو‌ن‌ها و جوامع سردفتری کشور  نسبت به توضیح بخشی از آن همت به‌خرج دادند و امیدواریم سایر عزیزان عضو هیأت مدیره شورای‌عالی و یا اعضای مجمع جهت تنویر افکار و روشن شدن اذهان همکاران در راستای شفاف سازی این مهم مشارکت نمایند.

 خود را موظف می‌دانیم برای روشن شدن اذهان صاحب منصبان کتابت چند سطری را به سمع و نظر یاران برسانیم و از آن‌جا که هدف همه ما رسیدن به نهادی قدرت‌مند در اجرای برنامه‌های کلان و هماهنگی کامل کانون‌ها و جوامع کشوری است امیدواریم این نوشتار نه تنها تقابل تلقی نگردد ، بلکه فتح بابی باشد برای اظهار نظر تمامی اندیشمندان منصب کتابت و برون رفت از جمیع مشکلات و معضلات موجود و گشودن افقی روشن برای خانواده بزرگ دفاتر اسناد رسمی ..... .

گرچه دبیر محترم شورا با دقت نظر خود سعی فرموده‌اند بسیار ادیبانه وحکیمانه مطالب‌شان را در راستای شفافیت و شرح ماوقع بفرمایند و الحق و الانصاف هم این‌گونه بوده است ، لیکن به یکی دو نکته بسیار اساسی توجه کامل مبذول نداشته اند .

 اول این‌که ، به دلائل بی‌شمار که قبلا هم بیان گردید شورای‌عالی سردفتری نهادی قانونی است و طبع این نهاد قانونی متفاوت از شرکت و مؤسسه است و علی‌القاعده  مانند ایجاد شرکت یا مؤسسه وحزب و امثال آن نیست که نیازمند هیأت مؤسس باشد بلکه به‌دلیل آن‌که تشکیل کانون‌های متعدد حکم قانون است و تمرکز وجوه نزد کانون تهران نیز حکم قانون است و به‌موجب همین قانون ، کانون‌ها اعم از کانون تهران و دیگر استان‌ها باید دارای استقلال مالی باشند و نحوه تخصیص وجوه برای امکان دارا بودن استقلال مالی باید به‌عهده نهادی گذارده شود که اشراف کامل بر وضعیت کانون‌ها داشته باشد . لذا تشکیل شورای‌عالی سردفتری مقدمۀ امر واجب یعنی همان تشکیل کانون‌ها می باشد و نیز ضرورت عقلی نه تنها ایجاد آن را  تأیید بلکه لازم و واجب می نماید .  

مهم‌تر این‌که از جمله وظایف کانون ایجاد وحدت‌رویه است که اگر این حکم قانونی را بپذیریم که دلیلی بر عدم پذیرش آن وجود ندارد ، وحدت رویه باید بین تشکیلات سردفتری کشور اتفاق بیافتد ونمی‌توان پذیرفت که هر کانونی در مرکز هر استانی رأیی صادر کند مخالف با رأی و نظر استان دیگر ، بلکه به‌نظر ما رأی وحدت رویه را فقط شورای‌عالی سردفتری می‌تواند صادر کند و لاغیر و این حکم قانونی ، جواز قانونی تشکیل شورای‌عالی سردفتری است .

تأکید می‌نماید در اغلب کشورهاى داراى کانون‌هاى سردفترى متعدد نیز این روال یعنى وجود نمایندگانى از همه کانون‌ها ، باقدرت نظارت و سیاست‌گذارى براى کانون‌هاى ایالتى مرسوم ومتداول است .

دوم این‌که ، اگر ما به نکاتی از اساسنامه ایراد کردیم  از حیث اهمیت و تأثیر مستقیم آن در تنزل جای‌گاه شورا بود و به‌مفهوم پذیرفتن بقیه موارد نیست بلکه همان‌گونه که عرض کردیم اساس تشکیل این‌گونه شورا غلط است و باید با توجه به قانون دفاتر اسنادرسمی نمایندگان کانون‌ها و جوامع و نمایندگانی دیگر از اشخاص ذی‌نفع در صندوق ، اجتماعی تشکیل دهند که مرکب از تمامی اشخاص مذکور باشد . این شورا در اصل شورای‌عالی سیاست‌گذاری کانون‌ها خواهد بود و مصوبات آن باید برای هیأت اجرائی یا مدیران عامل شورا لازم الاتباع باشد و شورا به جهت اشراف بر کانون‌ها وظیفه دارد خطوط اصلی برنامه‌های کانون‌ها را ترسیم و هیأت اجرائی و هیأت مدیره کانون‌ها را مکلف بر اجرای مصوبات نماید . بنابراین دلیلی وجود ندارد که کانون تهران نمایندگانی بیش از سایر استان‌ها داشته باشد . زیرا چنان‌چه چنین فرضی را بپذیریم ،استان خوزستان با حدود 400 دفترخانه یا خراسان رضوی با همین حدود نمایندگانش نمی‌تواند با استان ایلام با مجموع 60 دفترخانه نمایندگان مساوی داشته باشد .

چنان‌چه مبنای عضویت در مجمع عمومی تعداد دفاتر زیر مجموعه باشد ، لاجرم باید در زمان تهیه و تدوین اساسنامه با لحاظ ضوابط خاص به ازای دفاتر هر استان تعداد نمایندگان استانها تعیین و عدالت نسبی برقرار می‌گردید .

                                                                                                                                                   مسلم آقا صفری ـ سید علیرضا طباطبائی

 

نامه جناب محامد را علاوره بر لینک بالا و ذیل پست قبلی میتوانید در بخش ادامه مطلب ملاحظه فرمائید .......


بسمه تعالی

سروران ارجمند، پیش‌کسوتان معزز و دل‌سوزان منصب شریف سردفتری حضرات آقایان سیدعلیرضا طباطبائی بافقی و مسلم آقاصفری "زید عزهما"

با سلام و ادای احترام، مرقومه دل‌سوزانه شما را در وبلاگ وزین و شریف اختصاصی استاد طباطبائی زیارت نمودم و به خود بالیدم از این‌که پشتوانه انسانی و معنوی سردفتری مشحون از انسان‌های آزاداندیش و دل‌سوزی است که حتی پس از نائل شدن به افتخار بازنشستگی که به زعم بسیاری دوران راحتی و راحت‌‌طلبی و دوری از دغدغه‌های صنفی است چنین بزرگوارانه و نگران به آینده همکاران و هم منصبان نظر انداخته و پیش‌تر و بیش‌تر از دیگرانی که هنوز به این منصب متصف و به این شغل وابسته‌اند مراقب این کشتی و نگران سرنشینان آنند و این خود نشان از آن است که چقدر دغدغه‌ها و دلسوزی‌های آن جنابان در دوران تصدی این منصب شریف، واقعی و خالص و از باطنی بی‌ریا و روحی عزت‌مند سرچشمه گرفته است.

گرچه دست به قلم شدن در مقابل آن اساتید معظم و آن اساتین مقوم (خصوصا از جانب حقیری چون بنده) بسیار سخت و حمل به اسائه ادب است و حقیر نیز چند روزی در حیرت این امر خطیر و آن امر مطاع حضرات در قسمت اخیر مرقومه شریف مبنی بر پاسخ‌گویی به سؤالات مطروحه هروله می کردم عاقبت از جهت آن‌که امر جنابتان بر زمین نمانده و جهت تنویر و تشحیذ اذهان شریف شما عزیزان و دوستان و همکاران دیگر این وجیزه را تقدیم می دارد و پیشاپیش از طولانی شدن مطلب به جهت رعایت امانت عذرخواهی می نمایم.

همانطور که به درستی بیان فرمودید سال‌ها بود که فحول و اعاظم این حرفه خواستار تاسیس شورای‌عالی و برتری بودند که با استفاده از توان و ظرفیت کامل نهاد سردفتری در سراسر کشور چالش‌های پیش روی را مدیریت و همه کانون‌ها و جوامع استانی را در تصمیم سازی‌های مهم همراه و دخیل سازند و همایش شیراز شروعی بود بر این اتفاق مبارک.

ششم خرداد ماه سال جاری در شیراز نمایندگان کانون‌ها و جوامع سردفتری از حدود 27 استان کشور حضور داشتند و هیأت مؤسس شورای‌عالی سردفتری شامل نمایندگان استان‌های مازندران، فارس، آذربایجان‌شرقی، قم، اصفهان، خراسان‌رضوی و سیستان و بلوچستان از بین 16 کاندیدای این سمت انتخاب و به همراه دو نماینده از کانون تهران جمع 9 نفره‌ای را جهت انجام مقدمات تشکیل شورا و تهیه اساسنامه تشکیل دادند. همچنین به درخواست و تأکید جناب آقای دشتی‌اردکانی ریاست مجمع مؤسس، آقای خضرحیدری نماینده محترم کانون قزوین (علی‌رغم عدم کاندیداتوری ایشان در انتخابات هیأت مؤسس) به جهت زحمات و آمادگی ذهنی که در تهیه اساسنامه‌ی شورا داشتند به جمع هیأت مؤسس دعوت شدند تا به عنوان مشاور هیأت مؤسس در تهیه اساسنامه کمک و همیاری نمایند.

همان‌طور که ملاحظه فرمودید وجود دو نماینده از تهران بدون انتخاب، با سابقه ذهنی همایش شیراز و ظاهرا به دو علت تعداد بالای دفاتر استان تهران که به تنهایی حدود یک چهارم دفاتر کل کشور را شامل می شود و دوم به علت اشراف و تجربه بیشتر نمایندگان کانون تهران به سوابق و فعالیت های کانون خصوصا سوابق مالی و بودجه ای آن و بهره‌گیری از این تجربه و اطلاعات در فعالیت‌ها و تصمیم گیری‌های شورا بوده است.

بعد از همایش شیراز و انتخاب هیأت مؤسس به علت بعد مسافت، از طریق ایجاد گروهی در فضای مجازی کار هماهنگی و هم‌فکری اعضاء هیأت مؤسس آغاز و اساسنامه‌ای که با زحمات جناب آقای خضرحیدری و بعض دیگر از دوستان‌شان تهیه شده بود به عنوان مبنا و شالوده کار مورد بررسی و نقد و نظر قرار گرفت و مقرر شد اعضاء هیأت مؤسس تا روز برگزاری اولین جلسه نظرات خود را در این خصوص تهیه و ارائه نمایند. اولین جلسه هیأت مؤسس بعد از ماه مبارک رمضان در تاریخ 28/4/1395 در کانون تهران و با رعایت تشریفات کامل حقوقی و به میزبانی شایسته جناب آقای دشتی‌اردکانی و همکاران‌شان برگزار گردید. این جلسه با حضور کلیه اعضاء و مشاور محترم هیأت مؤسس و با مدیریت ریاست سنی از ساعت 8 صبح آغاز و به اتفاق آراء کامل اعضاء، آقای محمدرضا دشتی‌اردکانی به عنوان رئیس، آقای مرادی نماینده محترم کانون استان اصفهان به عنوان نائب رئیس و حقیر به عنوان دبیر هیأت مؤسس انتخاب و بلافاصله اعضاء با دستور بررسی اساسنامه در دو نوبت صبح و عصر و جمعا در حدود ده ساعت کاری وارد شور شدند. این جلسه هیأت مؤسس در پایان نوبت صبح مزین به حضور و سخنرانی جناب آقای دکتر انجم شعاع معاونت محترم امور اسناد نیز بود که خبر از حمایت و تأیید مدیران ارشد سازمان ثبت در تشکیل شورای‌عالی می داد. در پایان جلسه با تصویب اعضاء مقرر گردید اولین جلسه مجمع عمومی شورا یک ماه بعد یعنی در مورخ 28/5/1395 در محل کانون تهران برگزار گردیده و اعضاء هیأت مؤسس تا آن زمان یک جلسه دیگر برای بررسی نهایی و تکمیل اساسنامه و هماهنگی‌های لازم جهت برگزاری مجمع تشکیل دهند.

بعد از این جلسه اعضاء باز هم از طریق گروه مجازی به تبادل نظرات و اصلاحات در خصوص اساسنامه ادامه داده و توافق نمودند به جهت دوری راه و جلوگیری از رفت و آمدهای مکرر و هدررفت هزینه و وقت آخرین جلسه هیأت مؤسس عصر روز قبل از برگزاری مجمع عمومی یعنی عصر روز چهارشنبه مورخ 27/5/1395 برگزار گردد. در روزهای منتهی به برگزاری این جلسات زمزمه‌هایی مبنی بر وجود فشارهایی از ناحیه بعضی از نمایندگان دفتریاری و دیگرانی که بعدها بیشتر شناخته و مشخص شدند به رئیس هیأت مؤسس جهت تعویق و تاخیر در برگزاری مجمع به گوش می‌رسید که با قاطعیت ایشان و حمایت اعضای هیأت مؤسس و تأکید بر برگزاری به موقع مجمع عمومی به نتیجه نرسید.

در آخرین جلسه هیأت مؤسس به درخواست اعضاء سردفتر هیأت مدیره کانون‌تهران و موافقت رئیس هیأت مؤسس مشارالیهم نیز به عنوان میهمان در جلسه هیأت مؤسس حضور داشتند. این جلسه نیز با موضوع بررسی نهایی اساسنامه وارد شور و آغاز گردید و پیشنهاداتی جهت اصلاح بعضی از مفاد اساسنامه از سوی نماینده محترم کانون تهران جناب آقای عظیمیان و با شرح مفصلی از علل آن بیان گردید. خلاصه مطالب ایشان به همان خلاء موجود قانونی برای وجود شورا و عدم وجود ضمانت اجرائی برای مصوبات شورا باز می گشت که پاسخ های محکمی از ناحیه اکثر اعضاء منتخب هیأت مؤسس به نظرات ایشان و توضیحات ارائه شده توسط خزانه دار و عضو دیگر میهمان کانون تهران داده شد که در مواردی تا حد جدل‌های محترمانه لفظی نیز پیش می رفت. نوع استدلال‌های مخالفان نیز حول این محور بود که علی‌رغم عدم وجود نص قانونی خاص برای تشکیل شورا، اصول دیگر حقوقی همچون سیره عقلاء، اصل عدالت و انصاف، عرف و رویه‌های جاری حقوقی و اصل پذیرش خرد جمعی پایه‌های محکمی برای تشکیل و ضمانت اجرای شورا خواهد بود. این بحث‌ها به طور مفصل ادامه داشت و از سوی طرفین دلائل و نظرات گوناگون ارائه گردید ولی در نهایت با بیان این نکته توسط نمایندگان کانون تهران که اصل تشکیل شورا و جایگاه وثیق آن مورد تأکید و تایید ما بوده ولی از آن‌جا که در مرحله اجرای تصمیمات خصوصا تصمیماتی که بار مالی دارد مطابق قانون، تصویب اعضاء هیأت مدیره کانون تهران به عنوان متولی قانونی امور مالی، بیمه و بازنشستگی مجموعه نهاد سردفتری و خصوصا امضاء خزانه دار محترم آن مورد نیاز است و همچنین با تعهد اخلاقی اعضاء هیأت مدیره کانون مبنی بر پذیرش و اجرای مصوبات شورای‌عالی، دوستان قبول نمودند که پیشنهاد مذکور به رای هیأت مدیره گذاشته شود که در نهایت با 5 رای از 8 رای حاضرین در جلسه هیأت مؤسس به تصویب رسید. البته این‌جانب شهادت می دهم رأی دهندگان به این تغییرات با در نظر گرفتن مصلحت اولی ایجاد و تثبیت نهاد شورای‌عالی سردفتری و با نرمشی قهرمانانه و منطقی متین به این تغییرات رأی داده و با دریافت تعهد اخلاقی مبنی بر رعایت شأن شورای‌عالی و قبول مصوبات آن، وظیفه نمایندگی را با رعایت مصالح موکلین خود به انجام رساندند که این خود در رأی کامل اعضاء مجمع عمومی به اساسنامه مذکور نیز نمایان بود.

در خصوص جلسه مجمع عمومی نیز باید به عرض برسانم که جلسه مذکور با رعایت تشریفات کامل حقوقی جهت جلوگیری از هر گونه سوء ظن و ابهام احتمالی و با حضور پرشور و حداکثری نمایندگان 29 استان از 31 استان کشور برگزار گردید. آگهی دعوت این مجمع مطابق نص موجود در اساسنامه دو هفته قبل از تاریخ مجمع و شامل دستور جلسه مشتمل بر سه موضوع ارائه گزارش هیأت مؤسس، تصویب کلیات اساسنامه و برگزاری انتخابات هیأت مدیره و دعوت از علاقه مندان جهت کاندیداتوری به اعضاء محترم مجمع ابلاغ گردید. در خصوص جلسه مجمع عمومی و اظهارات و سؤالات شما اساتید معظم و جهت جلوگیری از تطویل و تصدیع بیشتر اختصارا مطالبی را به صورت دسته بندی شده به عرض می رسانم:

1-     مستحضر هستید که مجامع عمومی در شرکت‌ها و مؤسسات، پس از تصویب تشکیل آن شرکت یا مؤسسه با انتخاب هیأت مؤسس به عنوان امناء و خبرگان اعضاء، وظیفه تألیف و تنظیم اساسنامه را به آنان سپرده و هیأت مؤسس نیز با آگاهی از روح و اهداف تشکیل شرکت یا مؤسسه با ورود و بررسی دقیق جزئیات اقدام به تهیه و تصویب اساسنامه می نمایند و در حقیقت شأن، توان و امکان زمانی مجمع عمومی ورود به بندبند اساسنامه و جزئیات آن نبوده و این وظیفه را قبلا با تعیین هیأت مؤسس به ایشان تفویض نموده است و در اولین مجمع عمومی با بررسی کلی آن اگر با روح و اهداف و وظایف آن نهاد مطابقت داشته باشد آن را تصویب می‌نماید و مسلما راه اعمال تغییرات جزئی و کلی در آینده را برای خود مسدود ننموده و می تواند هر زمان جهت تغییر در مفاد آن اقدام نماید. برای تقریب به ذهن می توان انتخاب مجلس خبرگان قانون اساسی و ورود ایشان به جزئیات تنظیم و تالیف قانون اساسی و نهایتا رای به کلیات آن توسط آحاد مردم را مثال زد.

2-     اینکه اعضاء محترم مجمع در جریان تغییرات صورت گرفته در اساسنامه نبوده اند به دو دلیل عمده مقرون به صحت نمی باشد: اول آن‌که شب قبل از برگزاری مجمع و پس از تغییرات صورت گرفته توسط هیأت مؤسس، حداقل نیمی از اعضاء مجمع در هتل محل اقامت‌شان در خصوص اساسنامه و همچنین انتخابات هیأت مدیره به رایزنی و بحث و تبادل نظر پرداخته و از موضوعات آن به طور کامل آگاهی داشته‌اند.دوم آن‌که پیش از ورود اعضاء به مجمع نسخه اصلاح شده اساسنامه در اختیار تک تک اعضاء قرار گرفته و قبل از برگزاری رأی گیری جهت تصویب اساسنامه نگرانی و نارضایتی اعضاء از بعضی از مفاد آن موضوع سخنرانی رئیس هیأت مؤسس بوده و ایشان از اعضاء محترم مجمع درخواست مجدانه داشتند که "حتی اگر بعضی از مفاد این اساسنامه همان چیزی که مدنظر اعضاء بود نشده است با تصویب اساسنامه اجازه تشکیل شورا را با رای خود بدهید که انشاء اله به زودی با تصویب و اصلاح قانون دفاتر به حد کمال مورد نظر خود خواهیم رسید و یا این‌که زمان برای انجام تغییرات بعدی در اساسنامه و یا حتی در صورت عدم رضایت انحلال شورا باز و میسر خواهد بود" با این تفاسیر و بعد از این توضیحات مفصل کلیات اساسنامه با رأی کامل و تمامی سی نفر اعضاء حاضر در مجمع و بالاتفاق به تصویب رسید یعنی حتی مخالفین پروپا قرص تغییرات نیز به این مصلحت راه‌گشا تن داده و با این رأی قاطع خود بنایی محکم و استوار را پایه ریزی کردند.

3-     در خصوص تغییرات در تعداد اعضاء هیأت مدیره نیز به همان دلائلی که در موضوع همایش شیراز بیان شد هیأت مؤسس با بحث های مفصل به تغییر تعداد اعضاء‌ هیأت مدیره از هفت نفر به 9 نفر و وجود دو نفر نماینده تهران در هیأت مدیره رأی داد. با این وجود تأثیر این دو نماینده در هیأت مدیره چیزی در حدود بیست و دو درصد خواهد بود.

4-     از آنجا که می‌بینم بعضی از دوستان دلسوز به کنایه یا تصریح، تعریضاتی ناروا و به دور از انصاف به ریاست محترم شورای‌عالی جناب دشتی‌اردکانی وارد می نمایند که به زعم بنده عدم ورود و دفاع از ایشان خلاف رسم ادب و اخلاق می باشد با تأیید و تأکید بر نقد سازنده معروض می دارم ، بدون ورود به مباحث قبل از همایش شیراز ـ به جهت عدم اطلاع از جزئیات آن ـ شهادت می دهم ایشان از بدو ورود به شیراز با تأکید و اصرار، موضوع تشکیل شورا  و انتخاب هیأت مؤسس را پی‌گیری و تشویق نمودند و پس از آن نیز به جهت ارتباط کاری مستقیمی که در خصوص شورا با ایشان داشتم شاهد پیگیری‌های مکرر ایشان جهت تشکیل جلسات هیأت مؤسس، مجمع عمومی و هیأت‌مدیره و هم‌چنین رایزنی با مدیران ارشد سازمان محترم ثبت جهت تبیین و توضیح نقش شورای‌عالی و دریافت تأییدات ایشان بوده و این‌جانب و دوستان دیگر این جمله را بارها از ایشان شنیده ایم که "برای من با تصمیمات اتخاذ شده در شورای‌عالی حجت شرعی کامل خواهد بود" هم‌چنین شاهد بوده ام که در عین ابراز و اعلام نظرات خود در مدیریت جلسات اصول و قواعد دموکراتیک و حقوقی را رعایت نموده و زمینه ابراز نظر و رأی کامل اعضاء را در کمال امانت فراهم نموده‌اند و البته با وجود همه هجمه‌هایی که در فضاهای مجازی و واقعی به ایشان وارد می شود اقبال اعضاء مجمع و نمایندگان کانون‌ها و جوامع سردفتری در این گردهمایی ها و مجامع اخیر و رأی کامل اعضاء در همه مراحل خصوصا رأی بالاتفاق اعضاء محترم مجمع عمومی به ریاست و مدیریت مجمع توسط ایشان و هم‌چنین رأی به ریاست هیأت مدیره شورای‌عالی بدون حتی یک رای ممتنع (با وجود رأی مخفی با ورقه) نشان از اقبال عام و اعتماد کامل اعاظم سردفتری کشور به ایشان می باشد.

در پایان و با عذرخواهی مجدد از تصدیع و تطویل بیش از حد، فرصت را مغتنم شمرده و به حضور شما بزرگواران که از دل‌سوزان واقعی این حرفه مقدس می باشید و از این طریق به آنانی که محافظه‌کارانه به شکست و بی عملی شورا می اندیشند عرضه می دارم،‌ روز 28 مرداد 1395 نقطه عطف دیگری در تاریخ نهاد مقدس سردفتری بوده و این راه بی‌بازگشت به مدد لطف الهی و به پشتوانه تلاش، همت و پشتکار بزرگان و پییش‌کسوتان این عرصه (همچون شما عالی جنابان) آغاز گشته و انشاءالله تا اصلاح قانون و پیش‌بینی و تأسیس کامل این شورا در قانون مصوب ادامه خواهد داشت. ما قدم های اول را برداشته ایم و این تازه اول عشق است....

در صورت صلاحدید درج این وجیزه در وبسایت وزین موصوف مورد استدعاست .

                              دوران عزت مستدام

                                     ارادتمند محمدرضا محامد

                                   دبیر شورای عالی کانون ها و جوامع سردفتری کشور